بچه های فقر، اتومبیل های شیک را خمیازه می کشند

ودر خماری تلخ...

حسرت زرد کاغذهای سبز را.....

بچه های فقر!!

دل خوشان واقعی نگاهند

آن هم از دور...

بچه های فقر اگرچه عشق را می فهمند

و در باغچه های خیالی،دل می کارند

بچه های فقر،خیال می بافند!!

در خواب کاغذهای سبز می شمارند

اسپورت اصل پا می کنند.

شلوار مارک دار،عینک های مات و اورکت ایتالیایی خواب می بینند

بچه های فقر،آرزوهاشان مقدس های گندیده ایست

اگرچه به گمانشان بس بزرگ می نماید

خدایشان کوچک است

بچه های خیره قاب های مانده بر ویترین سرد تالارها

بچه های بیگانه با هزار سال دورتر از دل خوشی

بچه های چه شب ها پرسه در کوچه های بنگ آلوده

بچه های حریم،بچه های دیوار

بچه های فقر،بچه های بیمار

آنهایند ...آری آنهایند

آنجا که انگشت های اشاره را نشانه بر چهره هاشان تازیانه ایست

بچه های تشنه بر صحرای یک قطره عاری از احترام....

                                                                                        %  دیوار%  

                                                                                       (مجید موسوی)